نادر:
ارزیابی اقدامات کودتاگران در مرحله کنونی نشان میدهد که آنها فکر میکنند جنبش را سرکوب نموده اند. زیرا رفتار آنها حاکی از آن است که (پس از سرگیجه اولیه) دارند مجددا سر از لاک در می آورند. این واقعیت را میتوان از شروع محاکمات نمایشی، خودداری از تنبیه گسترده قضایی عوامل سرکوب مردم و اعلام غیر مستقیم قصد آنها ازدستگیری سران جنبش تشخیص داد. کودتاگران در حال حاضر مشغول تخمین محتاطانه عکس العمل احتمالی مردم در قبال دستگیری رهبران جنبش هستند. این واقعیت که عوامل آنها پشت سرهم از تریبون های گوناگون دستگیری رهبران جنبش را درخواست می نمایند، حکایت از همین مدعا دارد. زیرا اگر آنها از عدم اعتراض مردم (در صورت دستگیری رهبران جنبش) مطمئن بودند، اینقدر این مسئله را عنوان نمیکردند، بلکه این قصد را هر چه زودتر عملی میکردند تا بقول خودشان اعتراضات را ریشه کن کنند. تنها نیرویی که میتواند بطور موثر جلوی اینکار رابگیرد فشار مردم از پایین است، و بهترین فرم فشار نیز تظاهرات گسترده میباشد.
همانطور که میدانیم، از زمان تحلیف رئیس جمهور کودتا دیگر تظاهرات گسترده خیابانی نداشته ایم. بعضی ها معتقدند علت این امر سرکوب وحشیانه مردم از سوی رژیم یا خسته شدن و از دست رفتن انگیزه در نزد بعضی از شهروندان است. هیچ یک از اینها حقیقت ندارد. زیرا سرکوب وحشیانه شهروندان معترض که بطور مسالمت آمیز در خیابانها حضور میابند، باید حتی حداقل بخشی از طرفداران کودتاگران را نیز نسبت به ماهیت غیرمردمی دولت آگاه ساخته باشد. امری که به تضعیف پایه های حکومت و قویتر شدن جریان مردمی می انجامد. از طرفی انگیزه مردم در تداوم مبارزه بعد از برملا شدن بعضی رسوایی های روزها و هفته های اخیر (مانند جنایتهای کهریزک، شکنجه، تجاوز، قتل و خاکسپاری مبارزان بصورت پنهانی و دسته چمعی) نسبت به روزهای بعد از انتخابات بیشتر شده است. احتمال سرکوب وحشیانه به تنهایی نمیتواند مردم را از تظاهرات باز داشته و به خانه هایشان بازگرداند. چه بسا دیدیم سخنرانی تهدید آمیز آقای خامنه ای در آن نماز جمعه تاریخی نیز مردم را از رفتن به خیابانها در فردای آنروز باز نداشت. عمده ترین عامل کاهش تظاهرات ها بعد از مراسم تحلیف به نظر اینجانب عدم فراخوان به تظاهرات از سوی رهبران جنبش بعد از آن تاریخ شوم است. در روزهای قبل از تحلیف هرگاه که آقایان موسوی و کروبی مردم را به مناسبت های مختلف برای روزهای مشخص به تظاهرات دعوت میکردند، حتی اگر متعاقبا بدلیل عدم اعطای مجوز فراخوان های خود را پس می گرفتند، باز مردم به خیابانها می آمدند.
امروز ما به حداقل یک تظاهرات میلیونی دیگر جهت جلوگیری از دستگیری رهبران جنبش نیاز داریم. کلید آنهم در دست خود رهبران جنبش است. ممکن است رهبران جنبش فکر کنند فراخوان دادن در شرایط فعلی ریسک بالایی داشته باشد، لاکن ریسک عدم اعلام فراخوان برای آنها بمراتب بالاتر خواهد بود. اگر امروز اینکار را نکنند فردا شاید دیر باشد. اصلاح طلبانی که امروز دارند محاکمه میشوند، از فرصت های گذشته خود بخاطر ترس یا بعضی ملاحظات استفاده کافی نکرده اند و امروز دارند بهای آن اشتباهات را می پردازند. هیچ گونه مسامحه ای با کودتاگران جایز نیست و هر کس این کار را بکند چوب آنرا خواهد خورد. در کنار تاثیر یاد شده، یک تظاهرات میلیونی جدید به لحاظ تداوم جنبش و دمیدن روح تازه در کالبد آن نیز بسیار لازم است. روز قدس فرصت خوبی است. خصوصا اینکه امکانات سرکوب در روز قدس برای رژیم بسیار محدود خواهد بود، زیرا روز قدس روز رسمی راهپیمایی است، نیروهای سرکوب درگیر تظاهرات برای رژیم هستند و جنبه نمایشی - تبلیغاتی این روز برای رژیم مانع از سرکوب مردم در مقابل چشم های جهانیان خواهد شد.
0 comments:
ارسال یک نظر
پیامها بدون سانسور و تعدیل درج خواهند شد. لطفا از کلمات نامناسب و توهین آمیز خودداری فرمائید. با تشکر، وبلاگ آرشیو موج سبز