چشمه نهضت آزادیخواهی ایران را ٔگل نکنیم

مردمان سر رود، آب را مي فهمند

گل نكردنش ، ما نيز

آب را گل نكنيم

سهراب سپهری

با ارزشترین خصیصه جنبش سبز آنست که رهبر کارازمتیک ندارد. به درد بی‌ درمان کیش شخصیت دچار نیست. بجای پرچم سرخ و نقش تفنگ، پرچم سبز و نقش ٔگل دارد. بجای آنکه به دنیا بگوید هرکه با ما نیست دشمن ماست، “به جهان سلامی تازه” می‌کند. بجای لنین و چگوارا، نظر به گاندی و ماندلا دارد. بجای انقلاب فرهنگی‌، می‌خواهد فرهنگ تعامل و تحمل را بگستراند. بجای خودی و ناخودی و “همه با من،” حقوق شهروندی برابر و حق دگراندیشی را شعار خود قرار داده. جنبش‌های سیاسی کمتر از چنین مواهبی بهره میبرند. قدر این جنبش را باید دانست، چرا که میرود تا به آرمان و مدل تحول گرایی در خاورمیانه بدل شود. اما این جنبش دشمنان قسم خورده‌ای دارد که نابودی آنرا آرزو میکنند. رژیم کودتا تنها یکی‌ از این دشمنان است. فسیل‌های یخ زده خارجه نشین‌ که از گرمای جنبش مردم ایران جان دوباره یافته اند مترصد جنبش ربایی اند. اینها با ولایت مطلقه هیچ مخالفتی ندارند،‌های و هوی‌شان برای آنست که میخواهند خود ولی‌ مطلق باشند.

این روز‌ها آینده ملت ایران و خاورمیانه را رقم خواهند زد. بهوش باشیم تا این فرصت طلبان چشمه جوشان و گوارای جنبش آزادیخواهی مردم ایران را ٔگل نکنند. این جنبش به مردم تعلق دارد نه به مدعیان رهبری خارجه نشین که ناگهان از خواب زمستانی برخاسته اند .

وبلاگ خانه دوست